Komentarze Antka

Śmieje się dziś z mojego kolegi, który studiuje Informatykę a zdaje egzamin z Materiałoznawstwa. Ja też przez to przechodziłem jakiś czas temu… Myślałem, że od tego czasu coś się na uczelniach zmieniło. Jednak nie: studenci informatyki wciąż marnują czas na zdawanie niepotrzebnych im egzaminów. Student informatyki, dzięki egzaminowi z materiałoznawstwa może nauczyć się co najwyżej pokory. I tego życzę mojemu koledze – pokory, gdyż nie pogra dziś ze mną w koszykówkę ani nie nauczy się nowej fajnej technologii – dzięki znajomości której mógłby zarabiać pieniądze i płacić podatki. Ja tej pokory nie miałem…

Informuję więc wszystkich decydentów, że materiałoznawstwo do informatyki ma się do siebie jak piernik do wiatraka.

Materiałoznawstwo może tylko spierniczyć informatyka.

Kilka dni temu rozpoczęto prace związane z wybudowaniem ul. Brzozowej w Grójcu. Cieszę się z tego niezmiernie J

Wybory wydają się być zacofane. Mamy bankowość elektroniczną, karty płatnicze, Internet – tymczasem żeby głosować musimy chodzić do komisji wyborczej, wypełniać wielki wydrukowany formularz i wrzucać go do skrzynki. Przecież to technologia ubiegłego wieku…

Dlaczego nie ma jeszcze e-wyborów? Bo nie ma sensu ich robić J

Otóż, wybory mają sens gdy:

• Wyborca może oddać tylko jeden ważny głos
• Wyborca pozostaje anonimowy

Mówi się o tajności i transparentności. Tajność jest wtedy, gdy wyborca jest anonimowy a transparentność wtedy – gdy wyborca jest przekonany że wybory nie zostały zmanipulowane. Obecnie działa to tak:

• Wyborca idzie do Komisji Wyborczej,
• Członkowie komisji wyborczej uwierzytelniają wyborcę na podstawie dokumentu tożsamości i wydają wyborcy kartę do głosowania,
• Wyborca wypełnia kartę do głosowania i wrzuca ją do urny.

Dzięki tej starodawnej procedurze wyborca nie może oddać dwóch głosów i zabezpiecza się pozostając anonimowy. To ważne. Mamy tajność i transparentność. Wybory mają sens. Jednak, aby e-wybory miały sens musimy być spełniony jeszcze jeden oczywisty warunek:

• E-wybory muszą być prostsze dla wyborcy niż standardowe wybory

I tu powstaje problem. Musimy uwierzytelnić wyborcę – po to by mógł głosować tylko raz. Żadne e-maile stosowane w portalach WWW nie wystarczą. Nawet hasła SMSowe stosowane w bankach nie przydadzą się – po takich hasłach pozostał by ślad i władza była by wstanie sprawdzić jak głosował wyborca. Lepsze były by hasła jednorazowe – podobne do tych, które kilka lat temu stosowane były by w bankach. Hasło jednorazowe musiało by być ogromną liczbą, na przykład liczbą wielokrotnie większą niż liczba atomów we wszechświecie. Wystawiając nawet 40 milionów haseł – wszystkie będą unikalne a odgadnięcie któregokolwiek z nich będzie statystycznie niemożliwe. Organizator wyborów – władza – zapisywała by dwie listy: listę haseł jednorazowych które wystawiła do danych wyborów oraz listę wyborców którzy odebrali już hasła. Listy te musiały by być bez żadnych wzajemnych powiązań. Wyborca, po sprawdzeniu dowodu tożsamości i zapisaniu się na liście, otrzymywał by hasło do głosowania w kopercie. Wyborca użył by hasła w dniu wyborów. Wyborca mógłby otrzymać tylko jedno hasło i głosował by tylko przy użyciu tego hasła. Jednak – takie rozwiązanie nie ma sensu – gdyż nie jest ono ułatwieniem dla wyborcy a dodatkowo utrudnia organizację wyborów. Oczywiście, gdyby wybory były bardzo często – to lista haseł jednorazowych mogła by pomóc – wyborca otrzymywał by ją raz na kilka lat i miałby od razu na wiele wyborów do przodu. Jednak jest to zbyt małe uproszczenie by warto było się o nie fatygować.

Jest jeszcze jeden problem z e-wyborami. Programiści (na przykład pod naciskiem władzy) będą w stanie sfałszować wyniki e-wyborów i jedynym prawdziwym sposobem zabezpieczenia będzie zerwanie z zasadą tajności wyborów.

Tak więc, programista wam mówi, że lepiej jest zachować starodawny system wyborów z łazikowaniem do urn wyborczych.

Za sprawą niskiej frekwencji referendum w sprawie śmieci w Grójcu nie udało się. Zostaje tak, jak jest. Większość mieszkańców głosowała jednak na “tak” czyli za zmianą obecnego systemu i przejęciem przez gminę obowiązku odbierania śmieci.

Z wyników jestem połowicznie zadowolony. Władzom gminy nie uda się stworzyć nowego urzędu – z czego jestem zadowolony. Będziemy mieć konkurencyjne firmy, które będą starać się coraz lepiej i coraz taniej odbierać od nas śmieci. Będzie coraz czyściej, o ile władze gminy, mieszkańcy i policja będą solidarnie egzekwować obecne prawo. Martwi mnie jednak styl zwycięstwa przez zbyt niską frekwencję.

Zachęcam do zapoznania się z sylwetką tego młodego człowieka – Konrad Berkowicz. W telewizji wypowiada się bez kompleksów i bez kompromisów – brawo!!! Tak trzymaj Konrad!!!

Zapraszam do audycji radiowej – debaty Bolesława Witczaka i Katarzyna Śniadecka. Bardzo podobała mi się kultura rozmowy. Niestety, prezes UPR był nie najlepszym adwokatem partii. W moim odczuciu mówił zbyt technicznie a za mało poetycko.

Na pierwsze pytanie: “Jaki model społeczny panuje w Polsce? Czy państwo opiekuńcze czy liberalne?” należało odpowiedzieć “Polska jest państwem opiekuńczym. Podobnie jak Europa. Dowodem na to, jest przymusowy system emerytalny. W krajach liberalnych człowiek sam decyduje ile chce oszczędzać na starość. W państwie opiekuńczym, w Polsce, w Europie o tym ile oszczędzamy na starość decyduje urzędnik. Żyjemy w kraju opiekuńczym!”

Na zaczepkę Katarzyny – “chciwość ludzka przeszkodą w liberalizmie” można było odpowiedzieć: “chciwość ludzka zniszczyła komunizm, z chciwością może walczyć wiara – kościół, nie państwo. Kapitalizm to ustrój świadomy tego że ludzie bywają chciwi, i że ich chciwość dobrze ukierunkowana może przynieść wiele dobrego dla całego państwa. W kapitalizmie, człowiek chciwy zaspokaja swoją rządzę pracując. W socjalizmie ten sam chciwy człowiek zaspokoi swoją rządzę kradnąc i oszukując. My walczymy o kapitalizm!”

Kolejne pytanie: “Czy wzmacnianie interesów w przypadku PPP – pracowników, a w przypadku UPR pracodawców można realizować w Brukseli w Parlamencie Europejskim?” było zadane bardzo tendencyjnie. Należało od razu wyjaśnić. “UPR broni interesy ludzi pracy. Zarówno pracowników jak i pracodawców. Chcemy walczyć o ludzi pracy w Parlamencie Europejskim. Niestety…” – tu można zaatakować Unię Europejską jako taką – “… a może na szczęście, parlament Europejski nie jest tym czym się wydaje. Nie ma on realnej władzy. To mistyfikacja… Unia Europejska nie jest demokratyczna. Unia nie jest rządzona przez parlament. Unia rządzona jest przez urzędników. ” – ten szokujący dla wielu ludzi atak na Europę mógłby przyciągnąć zainteresowanie do dyskusji. Na koniec można szokować dalej: “Unia Europejska jako Wspólnota Narodów jest wspaniałą ideą. Musimy walczyć o ty, by była Wspólnotą Narodów – Wspólnotą Europejczyków a nie biurokratycznym stworem, jak ZSSR bis.”

“Jaki jest stosunek PPP i UPR do Traktatu Reformującego UE?” – “Nowa konstytucja europejska jest zła. Wyobraźcie to sobie Państwo! Każda umowa zawiera warunki, na jakich może zostać zerwana. Czy podpisali byśmy umowę o pracę, w której po zwolnieniu się trzeba oddać zarobione pieniądze? Taka jest nowa konstytucja – dlatego mówimy jej nie!”

“W jaki sposób PPP i UPR prowadzą kampanię wyborczą? Na jakie środki stawiają?” – “Dziękujemy naszym sympatykom za pomoc, bez Waszego wsparcia Europę zaleje socjalizm. Naszą kampanię prowadzimy głównie w Internecie. Stawiamy na ludzi nowoczesnych, pracowitych, uczciwych. Zapraszamy także na rejs statkiem…. UPR to Wolność, Własność, Sprawiedliwość!!!”

Oczywiście, dyskusje na papierze są dużo łatwiejsze niż w radiu. Powodzenia następnym razem.

Warto zapoznać się z sylwetką tego Brytyjczyka – Nigel Farage. Tutaj wywiad w RP. A tutaj film na YT.